ELÇİN

Annemle, tekerlekli sandalyemin ayak dayama bandını yenilemek üzere engelli yaşam destek ürünleri üreten BELMO’ya uğradığımız o gün karşılaştık Elçin ve ailesiyle…

Yaptırdıkları özel tekerlekli sandalyeyi almaya gelmişlerdi. Elçin yirmi yedi yaşındaydı. Hiç konuşamıyor, bilinçli göz teması bile kurmuyor, yalnızca başını sürekli sağa sola çevirip, hiç durmadan gülümsüyordu.

“Beyin gelişmemiş, algılama yok.” dedi annesi; gözlerimin içine baka baka. Adeta varlığımı reddedercesine… Oysa benimle konuşuyordu. Annemden, raporumun engel derecesi hanesindeki ‘Yüzde 93’ rakamına rağmen üç kitap yazdığımı öğrenmiş, -hiçbirini okumadan da olsa- övgüler yağdırıyordu.

“Ben de Serebral Palsi’liyim.” dedim; “Doktorlar benim için de anlamaz, konuşamaz dediler.”

Annem, söylediklerimi Spastikçeden tercüme ettikten sonra, sordu:

“Mesela, müziğe tepki veriyor mu Elçin?”

Yanıt:

“Oooooo, bayılıyor…”

“Peki, beyni gelişmemişse müziği nasıl algılıyor?”

Yanıt yok tabii…

Babası öğretmenmiş, biraz sohbet ettik:

“Dünyanın en kolay kelimesi, BABA’dır. Belki beş yüz bin kere, söyletmeye çok uğraştım ama söyleyemiyor.”

Benden cevap:

“Demek ki bir milyon kere denemeniz lazım…”

“Tabii, ölene kadar vazgeçmeyeceğim:”

Ancak, engelliler söz konusu olduğunda, sadece çaba göstermek yetmiyor. Şunu çok iyi biliyorum: Annem beni, engelliler ve yakınları için tek ideal yaklaşım olan Benimseme Tutumu’yla bilinçli yetiştirmeseydi, bana zaman tanımasaydı ve başarabileceğime inanmasaydı, ben asla BEN olamazdım… Ne yazık ki bugün Türkiye’de ve hatta dünyada pek çok ağır engelli -doğru şekilde ilgi gösterilemediği için- Aveyron’un vahşi çocuğu Victor’laaynı kaderi paylaşıyor.

Biraz sonra, kendisini yeni sandalyesine oturtmak üzere kucağına alan babasına, sadece bir anlık sürdürebildiği ama öyle bilinçli, hayran hayran bir bakışını yakaladım ki, “Beyni gelişmemiş” Elçin’in…

Elimde olmadan yine Aveyron’un vahşi çocuğu Victor’u anımsadım. İNSANI ENGELİNDEN İBARET SAYAN TÜM ALIŞILMIŞ ENGELLİ KALIPLARI’NDAN BİR KEZ DAHA NEFRET ETTİM ve HAYATIM BOYUNCA BU KALIPLARLA SAVAŞMAK İÇİN KENDİ KENDİME YENİDEN SÖZ VERDİM…

Aslı Dinçman

İzmir, 20 Aralık 2013

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s