YAŞAMIYORUZ

Öyle alışmışız ki yaşamaya,
Heyecan yokolmuş içimizde,
Sabahları uyanmak anlamını yitirmiş sanki…
Kavgamız kiminle? Belli değil…
İnsanlarla mı, yaşamla mı, yoksa kendimizle mi?…
Tekdüzelik sarmış Dünyayı.
İnsanlar gülmeye korkuyor.
Birbirimizi sevmiyoruz.
İnsanız ama insana saygımız yok..
Savaşıyor, kendi kendimizi yok ediyoruz.
Açlık kol geziyor, acıları dindiremiyoruz.
Dünya bizim, hayat bizim ama biz..
Y A Ş A M I Y O R U Z . . .

Aslı DİNÇMAN

İZMİR, 17 MART 1990

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s